Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία – Μουσική Εκπαίδευση

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Ζωή Διονυσίου & Μαίη Κοκκίδου/ Περιοδικό Μουσικοπαιδαγωγικά (Επιστημονικό Περιοδικό της Ελληνικής Ένωσης για τη Μουσική Εκπαίδευση) και Τομέας Μουσικής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Μουσικής, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Περίληψη: Οι προτάσεις για τη Μουσική Εκπαίδευση αφορούν στους παρακάτω τομείς: α) Εκπαιδευτικοί μουσικής στα σχολεία – Θεσμικά ζητήματα β) Κτιριακές υποδομές και υλικοτεχνική υποδομή για το μάθημα της μουσικής γ) Το μάθημα της Μουσικής στο Πρόγραμμα του Σχολείου γ1) Εκπαιδευτικό υλικό για το μάθημα της μουσικής γ2) Αριθμός των μαθητριών /μαθητών ανά τάξη δ) Καλλιτεχνικές δράσεις εντός και εκτός σχολείου / Σχολείο και τοπική κοινότητα ε) Ερευνητικά προγράμματα για τις τέχνες στην εκπαίδευση με έμφαση στη μουσική στ) Επιμόρφωση εκπαιδευτικών μουσικής ζ) Ωδειακή εκπαίδευση / Αναμόρφωση των Προγραμμάτων Σπουδών των Ωδείων η) Μουσικά σχολεία / Ίδρυση Μουσικών Σχολείων Α/θμιας Εκπαίδευσης θ) Μουσικά ιδρύματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Abstract: The proposal regarding music education refers to the following thematic axes: a) School music teachers, b) Building infrastructure and material for the music class, c) The Music Course in the School Program, c.1. Educational material for the music class c.2. Number of students per class d) Artistic activities in school and the local community, e) Research programs for the arts in education with emphasis in music, f) Life-long learning for music teachers, g) Conservatory music education/ Reforming the Conservatories’ Curriculum, h) Music Schools/ Foundation of Music Schools in Primary Education, i) Music Universities in Tertiary Education

2 σχόλια στο Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία – Μουσική Εκπαίδευση

  1. Επί των προτάσεών της ΕΕΜΕ θα ήθελα να κάνω τα παρακάτω σχόλια και παράλληλες προτάσεις.

    Αντί : «Κατάργηση προσλήψεων αποφοίτων ωδείων» (α)
    Προτείνω: Να θεσμοθετηθούν παιδαγωγικά μαθήματα στα Ωδεία.
    Έτσι θα λύνονταν με τον καλύτερο τρόπο το πρόβλημα των παιδαγωγικών μαθημάτων που φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους συγγραφείς.

    Αντί: Καθιέρωση δίωρων βιωματικών δράσεων (γ)
    Προτείνω: Καθιέρωση δίωρων βιωματικών δράσεων εκτός του δίωρου της χορωδίας/ορχήστρας. Η πρόταση σας (χωρίς αυτή τη διευκρίνιση) δίνει πάτημα για οριστική κατάργηση του 2ώρου χορωδίας/ορχήστρας.

    Αντί του κειμένου: «διαβάθμιση της ωδειακής εκπαίδευσης ως επαγγελματική εκπαίδευση” (ζ) , όπου εσφαλμένα αναφέρεται ο όρος, καθώς η πρότασή σας δεν αποτελεί «διαβάθμιση».
    Πρόταση: Τα πτυχία/ διπλώματα ωδείων είναι ήδη επαγγελματικοί τίτλοι. Με τον όρο «διαβάθμιση» εννοείται η εξίσωση τους με ΑΕΙ/ΤΕΙ. Οι παιδαγωγικές σχολές/ έδρες μπορούν να συνδράμουν σε αυτό το έργο και να βοηθήσουν με εξάμηνα κατάρτισης. Έτσι, εξασφαλίζεται η παιδαγωγική αρτιότητα ως προστιθέμενη αξία της πολύχρονης σπουδής και γνώσης που διαθέτουν οι απόφοιτοι ωδείων.
    Η πρότασή σας για κατάταξη των ήδη διορισμένων αποφοίτων ωδείων στο 2ο έτος είναι ανεδαφική. Τι ακριβώς θα κάνει ένας σολίστ ή ένας συνθέτης 3-4 χρόνια σε ΑΕΙ. Εξαίρεση ίσως αποτελούν τα παιδαγωγικά μαθήματα. Ακόμη όμως και αυτά, αποτελούν τυπικό/θεωρητικό προσόν, αφού με την εμπειρία ήδη ο εκπαιδευτικός έχει «ψηθεί» στην πράξη. Η πολύχρονη εμπειρία στα μουσικά σχολεία έχει καταδείξει ότι ΚΑΜΜΙΑ διαφορά δεν υπάρχει στην πράξη μεταξύ έμπειρων διδασκόντων ωδείων και ΑΕΙ. Αντίθετα είναι συχνό το φαινόμενο άπειροι αναπληρωτές ΑΕΙ να προσφεύγουν στην εμπειρία έμπειρων ωδειακών συναδέλφων για να λύσουν εκπαιδευτικούς γρίφους.
    Επιπλέον:
    – Οι συνάδελφοι ΤΕ δεν είναι Β/θμιας εκπαίδευσης όπως λανθασμένα έχετε γράψει. (ζ)
    – Η «ομαδική εκτέλεση» γινόταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στη μουσική ορολογία λέγεται «μουσική δωματίου» και διδάσκεται ήδη πάνω από 100 χρόνια στα ωδεία. (ζ)
    – «Θεσμικό πλαίσιο μουσικών εκδηλώσεων» λειτουργεί με επιτυχία στα μουσικά σχολεία από την ίδρυσή τους. Τονίζεται εξάλλου επαρκώς και στα νέα προγράμματα σπουδών. (η)
    – Η πρότασή στο δ) έχει ήδη καταγραφεί σε ΦΕΚ στα νέα προγράμματα σπουδών μουσικών σχολείων.
    – Μια παλαιά πάγια πρόταση είναι να αναλάβει το Υπ. Παιδείας την ωδειακή παιδεία ως φυσικός φορέας της. Με την αποδοχή αυτής της πρότασης θα διευθετηθούν πλήθος προβλημάτων που ταλανίζουν την ωδειακή παιδεία.

    Γενικά το κείμενό των συγγραφέων, παρότι περιλαμβάνει αξιόλογες προτάσεις και ιδέες, σε πολλά σημεία, ωστόσο, φανερώνει την αγωνία να αποκλείσει αντί να βοηθήσει. Να «προστατεύσει» με την συντεχνιακή έννοια του όρου, αντί να προεκτείνει/αξιοποιήσει.
    Με τη συναίνεση και συνεργασία όλων, το εύρος των δραστηριοτήτων του κλάδου μας θα διευρυνθεί, θα καταδειχθεί ως απαραίτητο, θα πάψει η μουσική να είναι «τριτεύον μάθημα», όπως άλλωστε ισχύει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο και επομένως θα απορροφηθεί το ένθεν και ένθεν δυναμικό της. Αντίθετα, σκάβοντας ο ένας τον λάκκο του άλλου , δεν βγήκε ποτέ όφελος για κανέναν και πολύ περισσότερο για την εκπαίδευση.
    Με εκτίμηση
    Σταύρος Κατηρτζόγλου

  2. Αγαπητοί,
    Διαβάζοντας με ενδιαφέρον τα όσα διατυπώνονται στην πρότασή σας, θα ήθελα να συμφωνήσω αρχικά με την αναβάθμιση και την εδραίωση των μαθημάτων της Μουσικής Κατάρτισης και Καλλιέργειας των μαθητών της χώρας μας. Κοινός στόχος μας είναι αυτός και δεν είναι καινούργιος φυσικά. Χιλιάδες χρόνια πριν η Ελληνική Παιδεία εστίαζε στη Μουσική ως ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα για την καλλιέργεια του χαρακτήρα κάθε αναπτυσσόμενης προσωπικότητας.

    Θα μου επιτρέψετε, όμως, να διαφωνήσω τμηματικά με κάποιες θέσεις σας.

    Η Ακαδημαϊκή πορεία εκάστου ημών δεν εγγυάται απαραίτητα και την ποιτότητα της μουσικής του κατάρτισης, οπότε προς τι η επίθεση στα Ωδεία;

    Μου θυμίζετε ένα ανέκδοτο που όταν δέσποζε ο ρατσισμός στην Αμερική, μια οικογένεια μαύρων λυπημένοι όλοι ευχόντουσαν να γίνουν λευκοί ώστε να αποκτήσουν αναγνώριση και δικαιώματα, ώσπου στα δάκρυά τους ακούστηκε μια φωνή να τους λέει: «αν περάσετε κολυμπώντας από το τάδε ποτάμι, που είναι γεμάτο κροκοδείλους και πυράγχας, θα γίνετε λευκοί». Τρέχει σύσσωμη η οικογένεια στο ποτάμι. Βουτά ο πατέρας και κολυμπά με δύναμη και με γενναιτότητα και περνά το ποτάμι και ω του θαύματος γίνεται λευκός!!! Δοκιμάζει και η μητέρα και τα καταφέρνει κι εκείνη! Κάποιο όμως από τα παιδιά τους κινδύνεψε από τα άγρια θηρία και η μάνα φωνάζει στον πατέρα λέγοντάς του το παιδί μας κινδυνεύει. Και ο πατέρας απαντά: «Για αυτόν τον σκυλάραπα κάνεις έτσι;»

    Προς τι ο ρατσισμός απέναντι στα Ωδεία, λοιπόν; Εσείς πώς φτάσατε ως εδώ; Ήρθατε από άλλον πλανήτη; Τα ωδεία δεν σας έδωσαν τις απαραίτητες γνώσεις να μπείτε σε ένα Ακαδημαϊκό Τμήμα;

    Εσείς που συντάσσετε προτάσεις, αγνοείτε τους νόμους! Δεν ξέρετε ακόμη πώς λέγονται τα Τριτοβάθμια Ιδρύματα. Δεν γνωρίζετε πώς όλα τα Τριτοβάθμια Ιδρύματα είναι ΑΕΙ και διακρίνονται σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Δεν υπάρχουν ΑΕΙ και ΑΤΕΙ! (Για την ακρίβεια, σε όλους τους παρακάτω νόμους αναφέρεται ότι τα ΑΕΙ στην Ελλάδα αποτελούνται από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ: Ν.2817/2000, Ν.2909/2001, Ν.2916/2001, Ν.3027/2002 (ΦΕΚ 152/Τεύχος 1.28.06.2002), Ν.3404/2005, Ν.3549/2007, Ν.3685/2008, Ν.3794/2009, Ν.3848/2010, Ν.4009/2011, Ν.4071/2012, Ν.4076/2012.)

    Και, μα την αλήθεια, θεωρείτε έναν απόφοιτο της Μουσικολογίας, π.χ. με 5 ή 6 ανώτερο από έναν σολίστα που έχει διεθνείς διακρίσεις, για να τολμάτε να αμφισβητείτε προσωπικότητες που διαπρέπουν επειδή έχετε ένα πανεπιστημιακό πτυχίο, το οποίο πιστοποιεί κάποιες γνώσεις, αλλά σίγουρα δεν πιστοποιεί και την παιδαγωγική σας ικανότητα!

    Δεν συμφωνώ, προσωπικά, με τέτοια στεγανά, τα οποία προσβάλουν πρωτίστως το ίδιο σας το παρελθόν, δηλαδή τα χέρια και τα μυαλά που σας στήριξαν και σας οδήγησαν εκεί ακριβώς που είστε σήμερα. Αυτά είναι συντεχνιακές στρατηγικές μίσους και επικράτησης πάνω σε μία πίτα που ήδη φαίνεται να έχει έρθει σχεδόν ολοκληρωτικά υπέρ σας.

    Επιπλέον, ως εργαζόμενος πάνω από μία δεκαετία στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση δεν θά ‘λεγα ότι συγκινήθηκα από αυτά που είδα κι έζησα. Κάθε άλλο μάλιστα. Για ποια Πανεπιστήμια μιλάτε; Για αυτά τα οποία οι πρώτοι που κατέλαβαν τις θέσεις έκτοτε προσπαθούν να βολεύουν τους ημετέρους, λειτουργώντας με ανεξάρτητα και με έλλειψη διαφάνειας επί δεκαετίες; Το ακούτε για πρώτη φορά αυτό; Πηγαίνετε απλά στις Γραμματείες των ΑΕΙ (Πανεπιστημίων και ΤΕΙ) και δείτε το προσωπικό από πού προέρχεται και με ποια πτυχία.

    Μιλήσατε επίσης για ενίσχυση των βιβλιοθηκών, αλλά δεν αναφερθήκατε στο κείμενό σας για την πρόσληψη Βιβλιοθηκονόμων στις Μουσικές και Σχολικές Βιβλιοθήκες, διότι γνωρίζετε ότι πολλοί άνευ πτυχίου Βιβλιοθηκονομίας και κάθε άσχετης ειδικότητας τρυπώνουν στις βιβλιοθήκες αυτές, ακυρώνοντας κάθε Βιβλιοθηκονόμο Πτυχιούχο, παρακαλώ! Πόσοι εργαζόμενοι στις Βιβλιοθήκες των ΑΕΙ της χώρας έχουν Πτυχίο Βιβλιοθηκονομίας; Και γιατί όχι όλοι;

    Οι απόφοιτοι των Ωδείων δεν είναι άσχετοι από τη Μουσική, αντιθέτως πολλοί εξ αυτών είναι κατά πολύ ανώτεροί σας και σε πολλές διατριβές σας προσπαθείτε να τους μελετήσετε.
    Θα πρότεινα η πρότασή σας να εστιάσει και να υπογραμμίσει την αναγκαιότητα αναβάθμισης των μουσικών μαθημάτων, κτιριακών υποδομών κλπ. και να αφαιρέσει κάθε ίχνος πολεμικής και ρατσισμού απέναντι στους μουσικούς συναδέρφους σας.
    Η έδρα θα αναδείξει τον καλύτερο και εκεί θα φανεί ποιος είναι αξιότερος να προσεγγίζει τους μαθητές.
    Το ράσο, λέει ο λαός μας, δεν κάνει τον παπά! Κατά συνέπεια το ακαδημαϊκό ράσο δεν κάνει τον δάσκαλο!

Αφήστε μια απάντηση