Αρχείο κατηγορίας Εθνικό Πλαίσιο Εκπαίδευσης (National Curriculum) και Αξιολόγηση-αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου και των εμπλεκομένων στη διαδικασία της εκπαίδευσης

Θέσεις και Προτάσεις της ΕΝΕΦΕΤ για τη Διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών στο πλαίσιο του Διαλόγου για την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση.

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: ΕΝΕΦΕΤ: ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Περίληψη: Η δυναμική του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι μη γραμμική και επηρεάζεται σε σημαντικό βαθμό από την επικοινωνία μεταξύ Εκπαιδευτικής Κοινότητας, Θεσμών και Πολιτών. Το «πρόβλημα της εκπαίδευσης» έχει, κατά τη γνώμη μας, ταυτότητα που εκφράζεται από το «Περιεχόμενο Σπουδών» και τη συναρτώμενη με αυτό απαραίτητη ανάπτυξη της Παιδαγωγικής Γνώσης Περιεχομένου των εκπαιδευτικών. Γι’ αυτό, η πρότασή μας αφορά στην ιδέα ενός προγράμματος έρευνας και ανάπτυξης, που φιλοδοξεί να παραμείνει ως εκπαιδευτικός θεσμός διαρκούς επικοινωνίας μεταξύ Εκπαιδευτικής Κοινότητας, Θεσμών και Πολιτών, για την ανανέωση ή και διαφοροποίηση των Προγραμμάτων Σπουδών. Με τον τρόπο αυτό εγκαθίσταται και μια αυτονομία των σχολικών μονάδων, η οποία ρυθμίζεται από το ερώτημα τι διδάσκουμε/μαθαίνουμε στα παιδιά. Επίσης, μέσω του προγράμματος οι εκπαιδευτικοί των σχολείων επιμορφώνονται διαρκώς ως προς τη σημασία και την ανάπτυξη της Παιδαγωγικής Γνώσης Περιεχομένου, η οποία αποτελεί το ουσιαστικό περιεχόμενο των Προγραμμάτων Σπουδών. Οι εκπαιδευτικοί αναπτύσσουν έτσι την ικανότητα να μετασχηματίζουν το όποιο επιστημονικό περιεχόμενο σε περιεχόμενο κατάλληλο για χρήση σε σχολικό επίπεδο. Αυτή η ικανότητα των εκπαιδευτικών ορίζεται έτσι και ως η δεσπόζουσα ικανότητα που οικοδομεί ένα επαρκές προφίλ εκπαιδευτικού.

 Abstract: The dynamic of our educational system is nonlinear and is influenced to a large extent by the communication between the educational community, institutions and citizens. Furthermore, in our point of view, the “problem of education” is expressed by the “content of curricula” and the teachers’ pedagogical content knowledge. Therefore, our proposal is related to the idea of a research and development project with the aim of a continuous communication between the educational community, institutions and citizens for a renewal or a differentiation of curricula. In this way the autonomy of schools is established regulated by the question what we teach/learn to the students. In addition, through this project the school teachers are trained continuously regarding the importance and the development of the Pedagogical Content Knowledge. The teachers develop thereby their competence to reconstruct any science content into content for instruction. This competence is therefore defined as the dominant competence for an adequate teacher’s profile.

Αδιέξοδα, αλήθειες και προοπτική.

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Ζούκης Νίκος

Περίληψη: Αδιέξοδα, αλήθειες και προοπτική Η ανεργία και ειδικότερα η ανεργία των νέων πτυχιούχων του εκπαιδευτικού συστήματος αναδυκνείεται μείζον και αδιέξοδο νεοελληνικό πρόβλημα. Τι έφταιξε και έχουμε φθάσει σ’ αυτό το σημείο; Το νεοελληνικό φαντασιακό; Η νοοτροπία και η κουλτούρα που οικοδομήσαμε; Το μοντέλο εκπαίδευσης που υιοθετήσαμε; Οι επιστήμες ή η επιστήμη της αγωγής που αναπτύξαμε; Τι απ’ όλα φταίει και ποια είναι η αλήθεια; Ποιες αλήθειες κρύβονται μέσα στην ίδια μας την γλώσσα και πως μπορούν να μας φανούν χρήσιμες; Τι τελικά χρειάζεται να αλλάξουμε και ποιες λύσεις να υιοθετήσουμε; Στο πλαίσιο της παρούσας τοποθέτησης όλα τα παραπάνω ερωτήματα συνεξετάζονται από κοινού. Η ανάδυση των εννοιών της αλήθειας που κρύβονται μέσα μας, δηλαδή στην σκέψη και την γλώσσα μας, αποτελούν έννοιες κλειδιά για την κατανόηση της σημερινής κατάστασης αλλά και πολύτιμοι οδηγοί για την αλλαγή πορείας που απαιτείται. Πολύτιμη αρωγός, στην ίδια κατεύθυνση επίσης, αναδυκνείεται η Επιστήμη της Αγωγής που παρουσιάζεται εδώ ως σφαιρική – ερμηνευτική – κριτική και εφαρμοσμένη παιδαγωγική με τις προτάσεις της για αλλαγή του μοντέλου εκπαίδευσης, την οικοδόμηση αναπτυξιακής νοοτροπίας, την οργάνωση του ενιαίου σχολείου και την επένδυση στην εκπαίδευση ικανοτήτων. Οι Έλληνες απέδειξαν στο παρελθόν ότι υπερβαίνουν αδιέξοδα και μεγαλουργούν. Οι νεοέλληνες οφείλουν να κάνουν το ίδιο, γιατί ο λαός που έχει ιστορία είναι ικανός για ιστορία.

 Abstract: DEAD END, TRUTH AND PERSPECTIVES Unemployment among the youth and in particular unemployment that deeply affects the generation of young University graduates is turning into a huge problem in Greece nowadays, a problem that might reach a dead end. Certain questions inevitably rise: What causes such a problem? Is it perhaps that modern Greeks continue to daydream? Is it the result of our mentality and culture? Is it because our educational system is inefficient? Are various disciplines, and more specifically Pedagogy, to blame? What can this situation be attributed to? Where does truth lie? What kinds of truth/truths can be traced within our own language? Can such truth/truths be of any practical use? What needs to be changed and what solutions can be adopted? All the above mentioned questions are being examined in our presentation. The emergence of the various definitions of truth which lie deep within us –i.e. our thought and our language – consist key-words that can be used in order to comprehend the current situation; at the same time, such definitions can serve as valuable clues that will hopefully allow us to change our course of action. In that sense, Pedagogy can prove itself an indispensable tool. Pedagogy is being considered here in a global – interpretative – critical – applied way and as such it can offer suggestions concerning the reform of the educational model, the construction of developmental mentality, the organisation of “School as a whole” and the investment in skills’ education. In the past Greeks often proved that we can overcome obstacles and accomplish miracles. It’s high time we modern Greeks did the same, since our people is capable of forming history. 

Η Εικαστική Παιδεία στην Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Αβαγιανού Ρένα, Γιαννημάρα Ειρήνη, Δαφιώτης Παναγιώτης, Κούβου Ουρανία, Μουρσελά Κλεοπάτρα, Μπολιεράκη Κωνσταντίνα, Παπαδάκη Χριστίνα, Πρεβεδουράκη Κορίνα

Περίληψη: Το μάθημα Εικαστική Παιδεία να συμπεριληφθεί στο Πρόγραμμα κάθε σχολείου, να ενισχυθούν τα μαθήματα Ελεύθερου Σχεδίου στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, αφού αποτελούν και πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα. Είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση του εργαστηριακού χαρακτήρα του μαθήματος Εικαστική Παιδεία, αφού η θεωρία με την πράξη είναι αλληλένδετες. Ο προσδιορισμός δε ειδικού χώρου μέσα στο Σχολείο, Εικαστικού εργαστήριου και οι παροχές σε υλικοτεχνική υποδομή για τα Εικαστικά, θα συνεισφέρουν στο εμπλουτισμό της εικαστικής παιδαγωγικής διαδικασίας. Επιπλέον η Εικαστική Παιδεία σε συνδυασμό με την Ιστορία της Τέχνης και την Αισθητική σε συνεχόμενο δίωρο θα εξυπηρετήσει την ανάδειξη του πλούτου και της ποικιλίας των μορφών της πολιτισμικής ζωής. Επίσης μέσα από εβδομαδιαίες Δίωρες Εικαστικές Δράσεις που συσχετίζουν και άλλα γνωστικά αντικείμενα, αναδεικνύονται πολύπλευρα οι ικανότητες και καλλιεργούνται διαφορετικές δεξιότητες των εμπλεκομένων στην διαδικασία. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση Καλλιτεχνικών δράσεων που προκύπτουν από τη σύνδεση του σύγχρονου δημιουργικού σχολείου με φορείς πολιτισμού και έγκυρες κοινωνικές δομές. Το όλο εγχείρημα θα υποστηριχτεί ακόμα περισσότερο εφόσον το Εκπαιδευτικό Υλικό για το μάθημα των Εικαστικών ανανεώνεται και εμπλουτίζεται σχετικά με τις σύγχρονες αισθητικές τάσεις της τέχνης. Και σε αυτό το πλαίσιο κρίνεται σκόπιμη η αναθεώρηση των Σχολικών Εγχειριδίων. Η αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση του παρεχόμενου Εκπαιδευτικού Έργου, αφορά σε δημιουργική ανατροφοδότηση είναι ένα τόσο σύγχρονο όσο και διαχρονικό αίτημα με στόχο αποκλειστικά την αυτοβελτίωση Η Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών Εικαστικών, πρέπει να διευκολύνεται, ώστε μέσα από δημιουργικές πρακτικές να ενισχύεται το εκπαιδευτικό έργο. Σε αυτό το πλαίσιο είναι σκόπιμη η ενίσχυση του επιστημονικού πεδίου Διδακτική της Tέχνης με περαιτέρω Σπουδές (Μεταπτυχιακά – Διδακτορικά) στα αντίστοιχα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, καθώς και η δημιουργία επιμορφωτικών προγραμμάτων. Ενώ παράλληλα η εκπόνηση καλλιτεχνικού έργου από εικαστικούς καλλιτέχνες εκπαιδευτικούς να πριμοδοτείται θεσμικά. Η Ίδρυση τέλος περισσοτέρων Καλλιτεχνικών Σχολείων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης και η εξασφάλιση άρτιας λειτουργίας τους, με την τοποθέτηση όλων των ειδικοτήτων από την αρχή της χρόνιας διαφαίνεται ως ανάγκη της κοινωνίας.

Abstract: Art Education Legislation should lead towards achieving a Workshop Character of Art Courses, since Art Theory and Practice are definitely intertwined. The Nature of Art Courses through the use of Art supplies and materials, should lead students to shape and form finding in relation to Aesthetics and Perception Ability. Weekly Art Education Activities proposed, should have continuous two hour duration in order to best serve the purpose of multifaceted ability development while allowing further ability development for everyone involved in the process. Freehand and Linear Drawing Preparatory Courses within the general Art Education Framework should be readily strengthened since both subjects are part of the Nationwide Exams prerequisites of student entry into Vocational or College Schools and Universities. Since Art Education should be officially a Workshop Course, it is necessary to be supplemented with both Art Materials and Tech Support infrastructure. Art Education and Art History as well as Aesthetics in a continuous two hour weekly time allocation, allows teenager students to become familiar with a totally new way of life: Culture! All Art Education Material would have to be updated according to contemporary Art Trends. School Textbooks should be also renewed and enriched to include recent Art Education developments. Art Activities should connect the contemporary creative School to Culture Groups. Art Teachers and Profs should be allowed to follow Post Educational Art Seminars to best support and strengthen Total Educational Art Teaching Performance.

Τινά και τι να για την Παιδεία… (συμβολή στον διάλογο;)

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: KATSOULAS THEODOSIS

Περίληψη: Άλλα πάμε και στο μικρο, την εκπαίδευση. Εδώ το υποκείμενο και η απόσταση από την πραγματικότητα «το εργοστάσιο» έχουν την σημασία τους. Είναι στην ουσία η διάσταση θεωρίας πράξης. Και η απάντηση στο πιθανό ερώτημα, είναι το ενιαίο σχολείο της θεωρίας και της πράξης. Άλλα εδώ, φαντάζει ως το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» να το «ντύσουμε» με τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο, της προοδευτικής παιδαγωγικής. Σύνδρομα, στερεότυπα και πρακτικές, βάζουν «χειρόφρενο» στην υλοποίηση της ιδέας. Ας αναρωτηθούμε την σημασία της απόστασης αυτών που διαμορφώνουν πολιτικές, από την τάξη. Όσο μεγαλύτερη, τόσο πιο μακριά από το παιδί και τον έφηβο, που όσο δυνατά και να φωνάζει η φωνή δεν καλύπτει την απόσταση. Συνεχίζουμε την παράδοση, οι εισροές στην εκπαίδευση να «χαίρουν υγείας και δύναμης» και στις εκροές -μέσα από μια διαδικασία αυτοπαγίδευσης, της γνώσης , της έκφρασης , της φαντασίας- αυτό που παράγεται να είναι «αδύνατο και ασθενές». Πως κανείς θα αγαπήσει το σχολείο, «Si vis amari, ama», όταν αυτό τον διώχνει; Φαντάζομαι τον Φρειρε, σε ένα χωράφι, να παίρνει από το χέρι τους φτωχούς μαθητές του και με σεβασμό στην «αμάθεια» τους, να τους παραδίδει τα εργαλεία – «γνώσεις», να σκάψουν, να καλλιεργήσουν και να φαντασθούν, τον μελλοντικό κόσμο.


Abstract: Others go in micro, education. Here the subject and the distance from reality «factory» have their importance. It is essentially the act dimension theory. And the answer to the possible question is the single school of theory and practice. Others here, seems as the «Stockholm Syndrome» to «dress» the nature and content of progressive pedagogy. Syndromes, stereotypes and practices put «handbrake» on the implementation of the idea. Let us ask ourselves the importance of distance such that shape policies, the classroom. The larger, the more far away from child and adolescent, which as loud and shouting voice does not cover the distance. We continue the tradition, the inputs to education to «enjoy health and strength» and outputs -through a self-entrapment process, knowledge, expression of this fiction produced to be «weak and sick.» How you will love school, «Si vis amari, ama», when it drives him? I imagine Freire, in a field, taking from the poor students and with respect to the «ignorance» their hand to their hands the tools – ‘knowledge’, to dig, to cultivate and to imagine, the future world.

Εθνικός κοινωνικός διάλογος για την Παιδεία

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης:Θεόδωρος Σταυριανόπουλος

Περίληψη: Εκπαιδευτικοί που τα τελευταία χρόνια έχουν επισκεφθεί ευρωπαϊκά σχολεία μέσω των προγραμμάτων Erasmus και Comenius έχουν διαπιστώσει διαφορετικά σχολεία να λειτουργούν εκεί. Η παιδεία είναι δωρεάν αλλά ο κάθε εργαζόμενος διαθέτει σημαντικό μέρος από το μισθό του για εξωσχολική συμπληρωματική γνώση των παιδιών του. Θεωρούμε ότι η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό. Η πολιτεία έχει υποχρέωση να την παρέχει δωρεάν σ’ όλους όσους το θελήσουν. Το σχολείο πρέπει να παρακολουθεί από κοντά τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις, αλλά παράλληλα να στηρίζεται στα ιδεώδη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, του αλληλοσεβασμού, της ειρήνης και της δημοκρατίας. Εκείνο που έχει αξία είναι να δημιουργηθεί ένα σχολείο που να αναδεικνύει τις δεξιότητες του μαθητή, ένα σχολείο που να μην εξαντλεί οικονομικά την οικογένεια να δημιουργηθεί ένα σχολικό περιβάλλον που δεν θα εξαντλεί τον μαθητή και που θα είναι ευχάριστο γι’ αυτόν. Στη χώρα μας, επιχειρείται κάθε φορά να αλλάξει η εκπαίδευση αλλάζοντας συνήθως το σύστημα πρόσβασης των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας πρέπει να αντιληφθεί ότι «για να αλλάξεις την εκπαίδευση, πρέπει να αλλάξεις τον εκπαιδευτικό». Εκτιμώ ότι κάποια στιγμή η παιδεία στην πράξη θα αντιμετωπισθεί ως προτεραιότητα και οι όποιες αλλαγές συμβούν θα αποτελέσουν αληθινές- ειλικρινείς μεταρρυθμίσεις και όχι ευχολόγια. Την πρόταση αποτελούν 25 θεματικές ενότητες .

Abstract:Lots of Greek teachers have visited other European schools with Comenius or Erasmus+ projects and have realized that schools work differently there. Our education is free but every parent has to pay a considerable amount of money to support out-of-school tutoring for their children. We see education as a public commodity. The state is obliged to provide it for free to all citizens. School should be able to follow the advances of science and technology and at the same time to support human rights and the ideals of respect, peace and democracy. It is really worth the effort to create a school promoting skills, a school that does not exhaust parents financially, and to create a school environment that is both pleasant and happy. What is normally done in our country is the attempt to modify education by just changing the way students access university. The leadership of the Ministry should acknowledge the fact that “in order to change education you have to change the educator first”. I hope that one day education will be viewed as a priority and that all changes will be real and sincere reforms and not wishful thinking.

Κώδικας Δεοντολογίας Εκπαιδευτικών

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης:ΣΙΤΩΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Περίληψη: Με το πέρασμα των χρόνων οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με συνεχώς αυξανόμενα προβλήματα κατά τη παιδαγωγική διαδικασία. Η κοινωνική θέση τους έχει κατέλθει και δεν θεωρούνται πλέον από την κοινωνία αυθεντίες, όπως στο παρελθόν. Η ύπαρξη κώδικα δεοντολογίας σε χώρες του εξωτερικού έχει αποτελέσει ξεκάθαρη δήλωση των εκπαιδευτικών στόχων προς την κοινωνία. Το εκπαιδευτικό κίνημα στην Ελλάδα έχει τη δύναμη να δείξει τον δρόμο προς την επανατοποθέτηση του εκπαιδευτικού στα ψηλότερα επίπεδα της κοινωνικής εμπιστοσύνης.

Abstract:Through the years, educators have to deal with constantly augmented problems during the education process. Their social status has declined and they are no longer dealed as in the past. Code of Deontology in foreigh countries has been a clear statement of the educational aims towards the society. The educational movement in Greece has the power to show the way towards the repositioning of the educator at the highest level of social trust.

Μαθηματικά Γυμνασίου και γενικές προτάσεις για τα προγράμματα σπουδών

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Βασίλης Μπακούρος

Περίληψη: Προτάσεις για τα μαθηματικά, τα προγράμματα σπουδών, τις ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων, από ένα απλό μαθηματικό με άπειρες ώρες διδασκαλίας σε φροντιστήρια και δημόσιο σχολείο. Συνοπτικές για να μπορεί να τις διαβάσει εύκολα κάποιος χωρίς να πεθάνει από βαρεμάρα!

Abstract: Μαθηματικά Γυμνασίου, Πρόγραμμα σπουδών, δεύτερος καθηγητής.

Σκέψεις για το θεσμό του σχολικού συμβούλου

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Βασιλική Σακκά

Περίληψη: Αναμφισβήτητα το θεσμικό πλαίσιο που καθορίζει αρμοδιότητες και καθήκοντα των σχολικών συμβούλων χρειάζεται αναδιάρθρωση. Η δραστηριότητα των σ.σ. θα πρέπει να ορίζεται από τη στενή συνεργασία με τις σχολικές μονάδες και τις πανεπιστημιακές σχολές που παράγουν εκπαιδευτικούς ειδικότητας, την επιμορφωτική δραστηριότητα σε θέματα ειδικής διδακτικής και γενικής παιδαγωγικής στη βάση της εκπαίδευσης ενηλίκων και σε συστηματική εκπαιδευτική έρευνα, σύμφωνα και με τη διεθνή εμπειρία.

Abstract: The institutional frame defining the responsibilities of school consultants need to be restructured. The activity of s.c. should be oriented to close cooperation with school units and university departments producing subject teachers, to training courses re. to subject didactics and general pedagogy on the basis of adult education as well as to systematic educational research

Η αυτοαξιολόγηση ως διαδικασία ανάπτυξης του αυτόνομου και ανανεούμενου σχολείου

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Κατσίκας Νικόλαος

Περίληψη: Ως διαδικασία η αυτοαξιολόγηση σχολείου αναφέρεται στην προσπάθεια βελτίωσης ενός τομέα της σχολικής πραγματικότητας με πλήρη και ουσιαστική συμμετοχή όλων των μελών της υπηρεσίας καθώς και φορέων της κοινότητας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει το γεγονός ότι η αυτοαξιολόγηση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αυτόνομη και συνεχώς αναπτυσσόμενη σχολική μονάδα. Η πρακτική αυτή, από τη μία, ενδυναμώνει τη θέση του εκπαιδευτικού και θωρακίζει το επαγγελματικό του κύρος, και, από την άλλη, εισάγει εκλογίκευση στην εργασία των σχολείων και ενσυνείδητη βελτιωτική προσπάθεια, η οποία έχει επιστημονική βάση

Abstract: As the school self-evaluation process refers to the effort to improve one area of ​​school reality with full and effective participation of all members of the service and community agencies. The purpose of this paper is to highlight the fact that the self creates the conditions for the autonomous and constantly growing school. This practice, on the one hand strengthens the position of teacher and shields his professional prestige, and, on the other, introduces rationalize the work of schools and conscious ameliorative effort, which has a scientific basis.

Συστηματική διδασκαλία της επιχειρηματολογίας σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Φωτεινή Εγγλέζου

Περίληψη: Η παρούσα πρόταση υποστηρίζει τη συστηματική διδασκαλία της επιχειρηματολογίας ως βασικού μέσου καλλιέργειας του κριτικού γραμματισμού και της κριτικής σκέψης, της αποτελεσματικότερης χρήσης της ελληνικής γλώσσας και της επικοινωνιακής επάρκειας των μαθητών όλων των βαθμίδων. H επαρκής παραγωγή, χρήση και αξιολόγηση επιχειρημάτων αναδεικνύεται σε βασική δεξιότητα ζωής. Προϋποθέτει τη σφαιρική μελέτη της τρίπτυχης φύσης του επιχειρήματος: λογική, ρητορική και διαλεκτική. Η συστηματική διδασκαλία της συνδέεται με την αξιοποίηση του λόγου των επιχειρημάτων σε ποικίλα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος σπουδών και συσχετίζεται με τη διδασκαλία της ρητορικής ως ανεξάρτητου διδακτικού αντικειμένου.

Abstract: This proposal supports the systematic teaching of argumentation as a basic mean for developing critical literacy and critical thinking, for improving the efficient use of the Greek language and for increasing the communicative competence of students across all education levels. The competent production, use and evaluation of arguments is considered as an invaluable life skill and presupposes the extended and whole study of the three-fold nature of arguments’ manifestation: logical, rhetorical, dialectic. Its systematic teaching is interwoven with the teaching of various subject areas through the curriculum or with the use of cross-curricular activities, while it is correlated to the teaching of rhetoric as independent subject of the curriculum.