Αρχείο ετικέτας Εικαστικά

Η Εικαστική Αγωγή στη Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Κούβου Ουρανία, Γιαννημάρα Ειρήνη, Δαφιώτης Παναγιώτης, Μουρσελά Κλεοπάτρα, Μπολιεράκη Κωνσταντίνα, Παπαδάκη Χριστίνα, Πρεβεδουράκη Κορίνα, Αβαγιανού Ρένα

Περίληψη: Η καλλιτεχνική/εικαστική παιδεία είναι πολυδιάστατη καθώς συνδυάζει την εμπλοκή των μαθητών σε διανοητικό, συναισθηματικό και πρακτικό επίπεδο. Ως τέτοια προϋποθέτει την οικειοποίηση συγκεκριμένων παιδαγωγικών προσεγγίσεων ώστε οι μαθητές να αναπτυχθούν ως προς: – την ικανότητα τους να χρησιμοποιούν υλικά, μορφοπλαστικά στοιχεία και τεχνικές επαρκώς, καθώς και ως προς την οπτική τους αντίληψη. – την διανοητική, κριτική και ερμηνευτική τους ικανότητα. – την συνειδητοποίηση της αλληλεπιδραστικής σχέσης τέχνης και κοινωνικού-πολιτισμικού πλαισίου. Στην βάση αυτών των τριών αξόνων διατυπώνονται αντίστοιχα προτάσεις ως εξής: – Η εξοικείωση με υλικά και τεχνικές προϋποθέτει κάποιες πολύ βασικές υποδομές εύκολα υλοποιήσιμες που είναι απαραίτητο να υπάρχουν. – Η ανάπτυξη των διανοητικών, κριτικών και ερμηνευτικών ικανοτήτων των μαθητών, καθώς και η επίγνωση της σημασίας του πλαισίου, απαιτούν μια πολύπλευρη προσέγγιση: Πρώτα στην μέση εκπαίδευση, πρέπει να παρασχεθεί υποστήριξη, μετεκπαίδευση και εξειδίκευση στους διδάσκοντες, ποικιλοτρόπως. Δεύτερον, στην τριτοβάθμια βαθμίδα, όλες οι σχολές Καλών Τεχνών και εκπαιδευτικά τμήματα πανεπιστημίων πρέπει να παρέχουν το μάθημα της διδακτικής της τέχνης ως υποχρεωτικό σε ειδικά, επαρκώς στελεχωμένα τμήματα, όπου πρέπει να δημιουργηθούν και μεταπτυχιακά προγράμματα (Μάστερ). Τέλος, γίνεται λόγος για την σημασία της επαρκούς στελέχωσης και υποστήριξης του θεσμού των Καλλιτεχνικών σχολείων που θα πρέπει να επεκταθεί.

Abstract: Art education is multifaceted as it combines at equal measure, students’ conceptual, emotional and practical engagement. As such, requires an adoption of specific pedagogical approaches with a view to develop students in the following respects: -Ability to use art materials and visual elements aptly, as well as development of sensuous/visual perception. -Development of conceptual, critical and interpretative abilities. -Realization of Art’s interrelationship with the socio-cultural context. Broadly, on the basis of these three axes/strands respective proposals can be outlined as follows: -Familiarisation with art materials and techniques requires very basic and easy to install infrastructure in (art) classrooms which must be provided. -Advancement of students’ conceptual, critical and interpretative capabilities, as well as contextual awareness, requires a multifaceted approach: Firstly, within Secondary education, by providing diverse opportunities for effective staff development, training and continuous support. Secondly, within tertiary education, all State Art Schools and university educational departments should provide structured and efficient initial/compulsory art teacher training by means of adequately staffed and equipped departments dedicated to this task. The provision of postgraduate degrees (MA) is also deemed highly important. Last but not least, Specialist secondary art schools should we adequately supported, and staffed while their number should increase.

Η Εικαστική Παιδεία στην Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Αβαγιανού Ρένα, Γιαννημάρα Ειρήνη, Δαφιώτης Παναγιώτης, Κούβου Ουρανία, Μουρσελά Κλεοπάτρα, Μπολιεράκη Κωνσταντίνα, Παπαδάκη Χριστίνα, Πρεβεδουράκη Κορίνα

Περίληψη: Το μάθημα Εικαστική Παιδεία να συμπεριληφθεί στο Πρόγραμμα κάθε σχολείου, να ενισχυθούν τα μαθήματα Ελεύθερου Σχεδίου στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, αφού αποτελούν και πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα. Είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση του εργαστηριακού χαρακτήρα του μαθήματος Εικαστική Παιδεία, αφού η θεωρία με την πράξη είναι αλληλένδετες. Ο προσδιορισμός δε ειδικού χώρου μέσα στο Σχολείο, Εικαστικού εργαστήριου και οι παροχές σε υλικοτεχνική υποδομή για τα Εικαστικά, θα συνεισφέρουν στο εμπλουτισμό της εικαστικής παιδαγωγικής διαδικασίας. Επιπλέον η Εικαστική Παιδεία σε συνδυασμό με την Ιστορία της Τέχνης και την Αισθητική σε συνεχόμενο δίωρο θα εξυπηρετήσει την ανάδειξη του πλούτου και της ποικιλίας των μορφών της πολιτισμικής ζωής. Επίσης μέσα από εβδομαδιαίες Δίωρες Εικαστικές Δράσεις που συσχετίζουν και άλλα γνωστικά αντικείμενα, αναδεικνύονται πολύπλευρα οι ικανότητες και καλλιεργούνται διαφορετικές δεξιότητες των εμπλεκομένων στην διαδικασία. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση Καλλιτεχνικών δράσεων που προκύπτουν από τη σύνδεση του σύγχρονου δημιουργικού σχολείου με φορείς πολιτισμού και έγκυρες κοινωνικές δομές. Το όλο εγχείρημα θα υποστηριχτεί ακόμα περισσότερο εφόσον το Εκπαιδευτικό Υλικό για το μάθημα των Εικαστικών ανανεώνεται και εμπλουτίζεται σχετικά με τις σύγχρονες αισθητικές τάσεις της τέχνης. Και σε αυτό το πλαίσιο κρίνεται σκόπιμη η αναθεώρηση των Σχολικών Εγχειριδίων. Η αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση του παρεχόμενου Εκπαιδευτικού Έργου, αφορά σε δημιουργική ανατροφοδότηση είναι ένα τόσο σύγχρονο όσο και διαχρονικό αίτημα με στόχο αποκλειστικά την αυτοβελτίωση Η Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών Εικαστικών, πρέπει να διευκολύνεται, ώστε μέσα από δημιουργικές πρακτικές να ενισχύεται το εκπαιδευτικό έργο. Σε αυτό το πλαίσιο είναι σκόπιμη η ενίσχυση του επιστημονικού πεδίου Διδακτική της Tέχνης με περαιτέρω Σπουδές (Μεταπτυχιακά – Διδακτορικά) στα αντίστοιχα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, καθώς και η δημιουργία επιμορφωτικών προγραμμάτων. Ενώ παράλληλα η εκπόνηση καλλιτεχνικού έργου από εικαστικούς καλλιτέχνες εκπαιδευτικούς να πριμοδοτείται θεσμικά. Η Ίδρυση τέλος περισσοτέρων Καλλιτεχνικών Σχολείων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης και η εξασφάλιση άρτιας λειτουργίας τους, με την τοποθέτηση όλων των ειδικοτήτων από την αρχή της χρόνιας διαφαίνεται ως ανάγκη της κοινωνίας.

Abstract: Art Education Legislation should lead towards achieving a Workshop Character of Art Courses, since Art Theory and Practice are definitely intertwined. The Nature of Art Courses through the use of Art supplies and materials, should lead students to shape and form finding in relation to Aesthetics and Perception Ability. Weekly Art Education Activities proposed, should have continuous two hour duration in order to best serve the purpose of multifaceted ability development while allowing further ability development for everyone involved in the process. Freehand and Linear Drawing Preparatory Courses within the general Art Education Framework should be readily strengthened since both subjects are part of the Nationwide Exams prerequisites of student entry into Vocational or College Schools and Universities. Since Art Education should be officially a Workshop Course, it is necessary to be supplemented with both Art Materials and Tech Support infrastructure. Art Education and Art History as well as Aesthetics in a continuous two hour weekly time allocation, allows teenager students to become familiar with a totally new way of life: Culture! All Art Education Material would have to be updated according to contemporary Art Trends. School Textbooks should be also renewed and enriched to include recent Art Education developments. Art Activities should connect the contemporary creative School to Culture Groups. Art Teachers and Profs should be allowed to follow Post Educational Art Seminars to best support and strengthen Total Educational Art Teaching Performance.

Καλλιτεχνική Παιδεία

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης:Ομάδα ART

Περίληψη: Στα πλαίσια του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία κατατίθεται η πρόταση που φέρει την ονομασία «Καλλιτεχνική Παιδεία». Αφορμή για τη σύλληψη και την κατάθεση της πρότασης είναι η εικόνα του σημερινού σχολείου ως ενός μονοδιάστατου εξεταστικού κέντρου που επικεντρώνεται στη στείρα γνώση και την απομνημόνευση. Το ελληνικό σχολείο υστερεί στην καλλιέργεια και την ανάπτυξη όλων εκείνων των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων που διαμορφώνουν άτομα με ελεύθερη και κριτική σκέψη. Στόχος, επομένως, της πρότασής μας είναι η ενίσχυση και η ανάπτυξη δεξιοτήτων που μπορούν να καταστήσουν το μαθητή ολοκληρωμένο και ελεύθερο πολίτη. Αυτό, κατά την άποψή μας, μπορεί να γίνει μέσω των Τεχνών, οι οποίες θα εμπλακούν στην εκπαιδευτική διαδικασία, όχι με τη μορφή εξεταζόμενων διδακτικών αντικειμένων, αλλά ως εργαλείο προσέγγισης και εμβάθυνσης της υπάρχουσας διδακτέας ύλης τόσο στην Α/θμια , όσο και στη Β/θμια Εκπαίδευση. Ο κινηματογράφος/το θέατρο, ο χορός, η δημιουργική ανάγνωση και γραφή αποτελούν τους κατευθυντήριες άξονες της πρότασης, καθώς μέσω αυτών των δραστηριοτήτων οι μαθητές θα εμπλουτίσουν και θα εμβαθύνουν τις γνώσεις τους διεπιστημονικά, διαθεματικά και βιωματικά. Η ενασχόληση με αυτές τις κατευθύνσεις δια-ταξικά και κατ’ επιλογή σ’ ένα ενιαίο εβδομαδιαίο δίωρο με θεματικές που η εκάστοτε εκπαιδευτική κοινότητα θα ορίζει αποτελούν τον πυρήνα της «Καλλιτεχνικής Παιδείας». Θεωρούμε ότι η ένταξη του Πολιτισμού στην καθημερινότητα των μαθητών μας θα καταστήσει το σχολείο ένα χώρο βιωματικής μάθησης, θα δώσει αξία στις επιλογές του κάθε μαθητή, θα βοηθήσει το διδακτικό έργο του εκπαιδευτικού και, εν γένει, θα βελτιώσει τη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα.

Abstract: n the frame of the National Dialogue on Educational matters, we here put a proposal under the name «Art Education». Basis of this proposal is the whole situation in which the greek educational system is nowadays. It is an exam-centered educational system focusing on getting sterile knowledge and practicing steer memorization techniques. It is far behind on cultivating and enhancing skills that characterize human beings with a free and critical thinking. This last goal can be achieved, we believe, through the art education in the notion of separate art lessons on an examed basis but as a means of approaching and deepening teaching methodology in all the subjects of the curriculum in the Primary and Secondary education. Topics such as the cinematography, the theatre, the danse, the creative reading and writing are the main keystones on which this proposal is based, as through these subjects students can enrich and deepen their knowledges in an interdisciplinary, experiential educational method. According to the proposal, students will be occupied creatively in groups from different age levels in a continuing two-hour «lesson» on topics that the whole school community will define in the beginning of the school year. We think that the integration of the largest sense of Civilization in our students’ everyday school life will make our school a place that practices experiential methods of learning, will give a special value to the students’ choices, will renew the teaching methodology of teachers and on the whole, will improve the reality of our educational system.