Αρχείο ετικέτας κινηματογράφος

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Αντουανέττ α Αγγελίδη, Νίκος Αλέτρας, Ρέα Βαλντέν, Βαγγέλης Καλαμπάκας, Δέσποινα Μουζάκη

Περίληψη: ποστηρίζουμε ότι η οπτικοακουστική εκπαίδευση αποτελεί επείγουσα κοινωνική αναγκαιότητα. Οι στόχοι της πρότασής μας είναι τρεις: ο οπτικοακουστικός εγγραμματισμός, ο τεχνολογικός εγγραμματισμός και η καλλιτεχνική παιδεία. Ο κινηματογράφος, ως το βασικό εργαστήρι έρευνας και καινοτομίας στον οπτικοακουστικό χώρο, προσφέρεται για την εισαγωγή στην οπτικοακουστική παιδεία. Βασικές αρχές: Η εισαγωγή της οπτικοακουστικής εκπαίδευσης αρθρώνεται με όλο το σχολικό πρόγραμμα. Ο κινηματογράφος είναι γλώσσα και τέχνη, και οι δυο πλευρές του είναι απαραίτητο να μελετηθούν στην σχολική τάξη. Η χρήση της οπτικοακουστικής γλώσσας προϋποθέτει τη γνώση τόσο αποκωδικοποίησης όσο και παραγωγής οπτικοακουστικών μηνυμάτων. Η οπτικοακουστική εκπαίδευση πρέπει να ενταχθεί «οριζόντια» στο συνολικό σχεδιασμό του ωρολογίου προγράμματος και «κάθετα» από την προσχολική αγωγή έως το λύκειο. Τα μαθησιακά οφέλη διαφέρουν ανά ηλικιακή ομάδα και περιλαμβάνουν: την οπτική αντίληψη, το διαχωρισμό του πραγματικού από το αναπαριστώμενο, τις έννοιες της οπτικής γωνίας και της ταύτισης, την ανάγνωση των κωδίκων, την αναγνώριση των μηχανισμών χειραγώγησης, αλλά και τη δημιουργική έκφραση. Προτείνονται κάποια πρώτα βήματα προς την εφαρμογή, που περιλαμβάνουν την επίσημη αναγνώριση του δικαιώματος στον οπτικοακουστικό εγγραμματισμό, τη δημιουργία δικτύου ενδιαφερομένων μερών, την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας και του υπάρχοντος ερευνητικού και διδακτικού υλικού, και την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών.

 Abstract: We argue that audiovisual education constitutes an urgent social need. Our proposition has three aims: audiovisual literacy, technological literacy and art education. Cinema is the main laboratory of research and innovation in the audiovisual field; as such is a particularly apt pathway into audiovisual education. The principles guiding our proposition are the following: Introducing audiovisual education in school must be articulated with the entire school curriculum. Cinema is a language and an art; both must be studied in class. To learn the audiovisual language one must be taught both audiovisual “reading” and “writing”. Audiovisual education should be introduced in school both “horizontally” into the other subjects and “vertically”, from pre-school to high school. Learning outcomes vary according to age group and include: visual perception, the distinction between reality and representation, the notions of point of view and identification, audiovisual decoding, recognition of manipulation mechanisms, creative expression. We propose certain steps toward application, which include the official recognition of the right to audiovisual literacy, the creation of a network of interested parts, the employment of the country’s human resources and existing research and teaching material, and the education of the educators.

Η Παιδαγωγική του Σελεστέν Φρενέ. Μια Παιδαγωγική πρόταση για ένα ελεύθερο, ανοικτό και συνεργατικό σχολείο

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: Σοφία Λάχλου. Για την Παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο». Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας. www.skasiarxeio.wordpress.com

Περίληψη: Η πρόταση αφορά την ένταξη της παιδαγωγικής Φρενέ στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, σε μια συνολική πρόταση για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση για την επιτυχία όλων των παιδιών, από την προσχολική αγωγή έως το Πανεπιστήμιο. Με την παιδαγωγική Φρενέ έχουμε τις αρχές και τα παιδαγωγικά εργαλεία για ένα σχολείο ελεύθερο, ανοικτό και συνεργατικό με έμφαση στις δεξιότητες έκφρασης, επικοινωνίας και συνεργασίας στο σχολείο. Με τη συνεταιριστική κοινότητα τάξης και τα Συμβούλια, με το Τυπογραφείο και τα σχολικά έντυπα (σχολική εφημερίδα, μικρά βιβλία των παιδιών), την καλλιτεχνική έκφραση και τον κινηματογράφο, το σχολείο είναι ελεύθερο και ανοικτό στην κοινότητα, παράγει πολιτισμό, με τους μαθητές να συν-διαμορφώνουν το περιβάλλον τους, με τις δράσεις και τη συμμετοχή τους στα κοινά. Οι μαθητές, βιώνουν τη δημοκρατία στο σχολείο τους και γίνονται οι ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες του σήμερα και του αύριο. Η πρόταση είναι αυτό που ονειρευόμαστε για το σχολείο, τα μέλη της παιδαγωγικής ομάδας «Το Σκασιαρχείο -Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας» και εκατοντάδες πια εκπαιδευτικοί με τους οποίους συμπορευόμαστε.

Abstract: The proposition concerns the introduction of the Freinet Pedagogy in the Greek public school in a proposition for the reform in education, for the success of all children, which starts from the nursery school and ends up at the University. The Freinet pedagogy offers the principles and the pedagogical tools for a free, open and cooperative school with emphasis on expression skills, communication and cooperation at school. With the cooperative class and the councils, the school newspaper, the small books that the children create themselves, the artistic expression and the cinema, school is free and open to the world, produces culture for the community, students construct together their environment, with their actions and active citizenship. Students experience democracy at school and become the active and responsible citizens of today and tomorrow. The proposal is what we dream about school, the members of the pedagogical group “Skasiarxeio. For an open school of the community” and hundreds of teachers with whom we share the same ideas.

Στρατηγικοί Άξονες για την Εισαγωγή του Κινηματογράφου στο Σχολείο

Δείτε την πρόταση

Συντάκτες: Αντουανέττα Αγγελίδη, Νίκος Αλέτρας, Ρέα Βαλντέν, Βαγγέλης Καλαμπάκας, Δέσποινα Μουζάκη

Περίληψη: Δυο είναι οι στόχοι της εισαγωγής του κινηματογράφου στο σχολείο: ο οπτικοακουστικός εγγραμματισμός και η καλλιτεχνική παιδεία. Αποτελούν απαραίτητα προσόντα για τον ενσυνείδητο πολίτη και τον καλλιεργημένο άνθρωπο, ειδικά στις νέες συνθήκες κυριαρχίας της οπτικοακουστικής επικοινωνίας. Βασικές αρχές: (1) Η εισαγωγή του κινηματογράφου στο σχολείο δεν περιορίζεται σε ένα ακόμα εξειδικευμένο μάθημα, αλλά αρθρώνεται με όλο το σχολικό πρόγραμμα. (2) Ο κινηματογράφος είναι γλώσσα και τέχνη, και οι δυο πλευρές του είναι απαραίτητο να μελετηθούν στην σχολική τάξη. (3) Η χρήση της οπτικοακουστικής γλώσσας προϋποθέτει τη γνώση τόσο αποκωδικοποίησης, όσο και παραγωγής οπτικοακουστικών μηνυμάτων. (4) Το περιεχόμενο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη μορφή. (5)&(6) Ο κινηματογράφος πρέπει να ενταθεί «οριζόντια» στο συνολικό σχεδιασμό του ωρολογίου προγράμματος και «κάθετα» από την προσχολική αγωγή έως το λύκειο. Τα μαθησιακά οφέλη διαφέρουν ανά ηλικιακή ομάδα και περιλαμβάνουν: την οπτική αντίληψη, το διαχωρισμό του πραγματικού από το αναπαριστώμενο, τις έννοιες της οπτικής γωνίας και της ταύτισης, την ανάγνωση των κωδίκων, την αναγνώριση των μηχανισμών χειραγώγησης, αλλά και τη δημιουργική έκφραση. Πρώτο βήμα για την εισαγωγή του κινηματογράφου στο σχολείο είναι η επιμόρφωση των διδασκόντων

Abstract: Two are the aims of introducing cinema into school: audiovisual literacy and art education. They constitute necessary qualifications for conscious citizenship and general culture, particularly in the contemporary social context of increasingly dominant audiovisual communication. Principles: (1) Introducing cinema into school cannot be limited to specialized modules; it must be articulated with the entire school curriculum. (2) Cinema is both a language and an art; both must be studied in class. (3) To learn the audiovisual language one must be taught both audiovisual “reading” and “writing”. (4) Content is insolubly connected with form. (5)&(6) Cinema must be introduced into school both “horizontally” into the other subjects and “vertically”, from pre-school to high school. Learning outcomes vary according to age group and include: visual perception, the distinction between reality and representation, the notions of point of view and identification, audiovisual decoding, recognition of manipulation mechanisms, creative expression. The first step for the introduction of cinema into school is educating and training the teachers.

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Δείτε την πρόταση

Συντάκτης: ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Περίληψη: Η πρότασή μου που ουσιαστικά αποτελείται από 13 υποπροτάσεις, αναλύει κάποιους παράγοντες, που κατ’ εμέ είναι ζωτικής σημασίας όπως η αποσύνδεση των Πανελλαδικών από τα Παν/μια, η κατ’ οίκον εκπαίδευση, η αξιολόγηση όλων όσων συνδεόνται με την εκπαιδευτική διαδικασία, η χρήση νέων τεχνολογιών και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και η απαλλαγή από τα Θρησκευτικά χωρίς αιτιολόγηση, μεταξύ άλλων.

Abstract: TΟι κάτωθι προτάσεις, θεωρώ, ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν την εικόνα της ελληνικής εκπαίδευσης προς το καλύτερο και είναι οι εξής: 1) Πλήρης απεξάρτηση του Λυκείου από τα Παν/μια με κατάργηση των Πανελλαδικών. Το σύστημα αυτό είναι αγχωτικό και οι γνώσεις που αποκτά κάποιος στο σχολείο είναι κατά κύριο λόγο επικεντρωμένες στο να πετύχει στις ανωτέρω εξετάσεις χωρίς να προσφέρεται ουσιαστική γνώση. Αντίθετα, προτείνεται εισαγωγή στα Παν/μια δίχως εξετάσεις, κατά τα πρότυπα της Γαλλίας. Παρόλα αυτά, κάποια Παν/μια, κατά τη δική τους ευχέρεια, θα μπορούσαν να ορίσουν εξετάσεις εισαγωγής σε αυτά αν το έκριναν σκόπιμο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι επιτακτικής σημασίας η κατάργηση των Πανελλαδικών. 2) Έμφαση στην πρόσβαση στην εκπαίδευση των ατόμων με ειδικές ανάγκες. 3) Σεβασμός στη διαφορετικότητα. Π.χ.: Διοργάνωση εκδηλώσεων κατά παντός είδους ρατσισμού σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Πρόσκληση για ομιλίες προσώπων κάθε φύλου, γένους, φυλής, θρησκείας, χρώματος . 4) Ουσιαστική αξιολόγηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα του έργου τόσο των εκπαιδευτικών όσο και όσων σχετίζονται με την εκπαιδευτική διαδικασία (π.χ. σχολικοί σύμβουλοι), και συνεχής κατάρτιση αυτών. 5) Έμφαση και ενίσχυση του θεσμού των ειδικών σχολείων (μουσικά, αθλητικά κ.α.). 6) Σύνδεση Παν/μιων με αγορά εργασίας. 7) Καθιέρωση μαθήματος Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης. 8) Καθιέρωση περισσότερων ωρών Γυμναστικής στα σχολεία. 9) Καθιέρωση δικαιώματος κατ’ οίκον εκπαίδευσης. Είναι απαράδεκτο, εν έτει 2016, να μην θεσμοθετείται με νόμο το δικαίωμα αυτό στην Ελλάδα. Η κατ’ οίκον εκπαίδευση θα ήταν πολύ χρήσιμη σε περιοχές όπου η πρόσβαση σε σχολεία είναι πολύ δύσκολη λόγω δυσμενών συνθηκών, π.χ. κακό οδικό δίκτυο ή πάρα πολύ κρύο. Η κατ’ οίκον εκπαίδευση θα μπορούσε να επιτευχθεί με παράλληλη αξιοποίηση πόρων ΣΕΣ (πρώην ΕΣΠΑ) και κρατικής χρηματοδότησης με τη δημιουργία πιθανώς διαδραστικών εφαρμογών για γονιό και παιδί. 10) Χρήση νέων τεχνολογιών στα σχολεία. Π.χ. : Εισαγωγή διαδραστικών πινάκων στα σχολεία κάθε βαθμίδας,έτσι ώστε το μάθημα να καθίσταται πιο ενδιαφέρον και για τον διδάσκων αλλά και για τον διδασκόμενο. Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν παράλληλα με τους συμβατικούς πίνακες. Ένα ακόμα πλεονέκτημά τους, θα ήταν η σύνδεσή τους με το Διαδίκτυο. 11) Απαλλαγή δίχως αιτιολόγηση από τα Θρησκευτικά. Δεν νοείται, κάποιος μαθητής να αναγκάζεται να δώσει λόγο για να απαλλαγεί από τα Θρησκευτικά. Το αν επιθυμεί να παρακολουθεί ή όχι το συγκεκριμένο μάθημα, θα πρέπει να αποτελεί καθαρά δική του και μόνο επιλογή. Προσανατολισμός των Θρησκευτικών σε Διδασκαλία των Θρησκειών του Κόσμου. 12) Καθιέρωση σχολείων Waldorf και Montessori. 13) Έμφαση σε όλες τις βαθμίδες στον κινηματογράφο, στο θέατρο και σε όλες εκείνες τις δραστηριότητες που μπορούν να αυξήσουν τη δημιουργικότητα αλλά και να εξάψουν την φαντασία των νέων.